Column: Terug in de schoolbanken!

Maar toch, op weg naar huis bekroop me een gevoel van bezorgdheid. Wat me opviel, was dat sommige van onze jonge, toekomstige agrarische ondernemers nauwelijks oog hadden voor de toekomstige ontwikkelingen die onherroepelijk op hen afkomen. Zowel beleidsmatig als financieel leek er weinig bereidheid om deze veranderingen te erkennen, laat staan ermee rekening te houden. Het hardnekkig negeren van wat eraan zit te komen, helpt natuurlijk niet om risico's goed in te schatten of om de toekomst van hun onderneming veilig te stellen.

Mijn eigen schooltijd

Als ik terugkijk op mijn eigen schooltijd, herken ik er iets van mezelf in. Jeugdig enthousiasme botst wel vaker met de voorzichtigheid van iemand die inmiddels bijna zestig is. Toen vond ik het ook lastig om dat perspectief te begrijpen. En toch blijft het me nu bezighouden. Ik krijg sterk de indruk dat de gesprekken aan de keukentafel bij deze jongeren thuis dezelfde toon hebben. Meningen die wringen met de harde realiteit helpen namelijk zelden. Uiteindelijk is die werkelijkheid leidend voor het succes van je bedrijf en dus de bedrijfsresultaten.

Vier jaar geleden, bij het opstellen van de Versnellingsagenda van De Land Bouwers interviewden we een jonge agrarisch ondernemer. Hij stelde toen letterlijk de vraag aan ons ‘Kunnen jullie geen cursussen organiseren voor de ouders van toekomstige agrarische ondernemers! Om de kloof tussen de generaties te dichten.’ Deze gedachte kwam opnieuw in me op tijdens mijn recente gesprekken. 

'Schier' onmogelijke opgave

Ik twijfel er niet aan dat ouders het beste voorhebben met hun kinderen, maar het ontkennen van de realiteit – helpt dat echt? Draag je daarmee bij aan een gezonde toekomst voor je kind, of maak je ze juist kwetsbaar naar de toekomst? Is het erkennen van veranderingen en de realiteit niet een betere onder de toekomst voor je kind? Veel van deze goedbedoelde meningen van ouders komen volgens mij voort uit onwetendheid. Voor de leerkrachten op school volgens mij een ‘schier’ onmogelijke opgave om de toekomstige agrariërs ondernemers klaar te stomen voor de toekomst als er zoveel weerstand is vanuit het thuisfront. De vraag 4 jaar geleden van een jonge agrarische ondernemer was dus toch zo gek nog niet. 

En dus stel ik de vraag hier opnieuw: zou een cursus voor ouders van toekomstige agrariërs niet de sleutel kunnen zijn? Als we écht willen dat de volgende generatie agrariërs klaarstaat voor de toekomst, is het dan niet tijd dat ook ouders hun perspectief bijstellen? Misschien is het hoog tijd om aan die keukentafels andere gesprekken te voeren. 

En dat we de ouders ‘terug in de schoolbanken’ brengen?

                                                                                                           Eric Kleissen, Directeur De Land Bouwers